Kêst 1: Gelikense behanneling en ferbod op diskriminaasje
Elk dy’t yn Nederlân is, wurdt yn gelikense gefallen gelyk behannele. Diskriminaasje fanwegen godstsjinst, libbensoertsjûging, politike oertsjûging, ras, geslacht, handicap, seksuele oriïntaasje, of op hokker grûn ek, is net tastien.
Ferklearring
Tink derom: allinnich de Nederlânsktalige ferzje fan de Grûnwet jildt.
Artikel 1 giet oer it prinsipe fan gelikensens. Dit prinsipe ferplichtet de wetjouwer, de administraasje en rjochters om minsken yn ferlykbere gefallen op deselde wize te behanneljen by it fêststellen fan regels of it nimmen fan besluten.
In gefal hoecht lykwols net needsaaklik as ferlykber beskôge te wurden as der in rjochtfeardige ferskil is. Bygelyks, easken kinne steld wurde oangeande it opliedingsnivo fan minsken om in bepaald berop út te oefenjen. Mar der mei gjin ûnderskied makke wurde op grûn fan bygelyks religy of geslacht. Bygelyks, manlju en froulju moatte itselde bedrach fertsjinje as se itselde wurk of wurk útfiere dat tige ferlykber is.
Diskriminaasje op grûn fan religy, leauwen, politike oansluting, ras, geslacht, beheining, seksuele oriïntaasje, of hokker oare grûn dan ek is ferbean. De wurden "of op hokker oare grûn dan ek" wreidzje it ferbod fan diskriminaasje út nei oare grûnen as dy neamd yn dit artikel, lykas leeftyd.
Dit artikel wurdt fierder útwurke yn 'e Algemiene Wet Gelikense Behanneling. Artikel 137 fan it Wetboek fan Strafrjocht befettet bepalingen wêrûnder diskriminaasje bestraft wurde kin.